Barcelona, de stad die ik zo graag aan Joachim wou tonen, na mijn Erasmus-ervaring van lang geleden. We zijn er samen nooit geraakt.

Na zijn overlijden, vatte ik het plan op om het aantal kilometers van mijn voordeur tot Barcelona te stappen – 1241 km om precies te zijn. Het werd een ritueel: gaan wandelen voor en met Joachim, elke vrijdag. Soms alleen, soms met anderen. Dat wandelen brengt je rouw ook in beweging, dat helpt. Wanneer ik wandelde met iemand anders, werd het ook een mooie uitwisseling, want zij namen op de wandeling soms ook hun eigen rouw mee.

In het begin wandelde ik ook echt met de urne van Joachim, dan was hij er op die manier bij. De urne is toch wat zwaar, nu gaat er een klein kokertje met assen mee, dat als een sleutelhanger aan mijn bos sleutels hangt.

Het plan is om de laatste 35km ook echt in Barcelona te wandelen, met als eindpunt de magische en indrukwekkende Sagrada Familia.